آهنگ دمار از روزگارمان در آوردی روزگار حمیدرضا بابایی + متن

اﻧﮕﺎری ﺑﻨﺪ ﻧﺎﻓﻢ ﭘﻴﭽﻴﺪه ﺑﻪ ﭘﺮ و ﺑﺎﻟﻢ دﻟﻢ ﺑﻰ ﺑﻨﺪ و ﺑﺎرم ﺿﻌﻒ ﻣﻴﺮه ﺑﺮای ﻧﮕﺎت اﻧﮕﺎری ﻣﺴﻜﻨﻰ آراﻣﺶ داره ﺣﺮﻓﺎت ﺑﻪ ﺧﺪای ﻋﻬﺪ و واﺣﺪ ﻟﻨﮕﻪ ﻧﺪاره او ﭼﺸﺎت دﻣﺎر از روزﮔﺎرﻣﺎن درآوردی روزﮔﺎر ﺳﻨﮓ ﺗﻤﺎﻣﻪ ﮔﺬاﺷﺘﻰ ﺳﻨﮓ ﻗﺒﺮم رو ﺑﻴﺎر در ﺟﻮار ﻧﺎﻛﺴﺎن ﺟﻮر زﻣﺎﻧﻪ ﻣﻴﻜﺸﻢ در ﻇﻠﻤﺎت ﺗﻨﻬﺎﻳﻰ ﭼﺎﺷﻨﻰ دردم ﻣﻴﭽﺸﻢ ﭼﻪ ﻣﻴﺸﻪ ﺑﺪی ﺣﺎﺟﺘﻢ ﺑﺎ ﺗﻮ ﺧﻮﺑﻪ ﺣﺎﻟﺘﻢ ﻫﺮﭼﻰ ﺑﺸﻪ ﭘﺎﻳﺘﻢ ﻓﺪات ﺑﺸﻪ ﻗﺎﻣﺘﻢ ﺧﻄ ﺑﻪ ﺧﻄ ﻣﻴﺰﻧﻢ اﺷﻜﺎﻣﻰ ﭼﺸﻢ ﻣﻦ دراری ای ﻧﻮر ﭼﺸﻤﺎم ﻧﺎزﭘﺮورده ای ﻧﻤﻴﺪاﻧﻰ ﭼﻪ ﻣﻴﮕﻢ از درون ﺗﺮﻛﻴﺪم از ﺑﻴﺮون ﺷﻴﻜﻢ ﻣﻦ ﻧﺮدی ﺗﻮ ﻳﻪ ﻣﻮدی ﻛﺎش از اوﻟﺶ ﻫﻰ ﻧﺒﻮدی ای وﺟﻮدت ﺗﺎر و ﭘﻮدی اﻣﻀﺎی ﺗﻮﻧﻪ رو ﺗﻨﻢ ﺟﺎی ﻛﺒﻮدی ﺳﻔﻴﺮ ﺷﺪ ﻗﻠﺒﻢ دﻧﻴﺎم ﺳﻨﺪ ﭘﺎ ﺣﺮﻓﺎم ﭼﺸﻢ ﺳﻮﻣﻢ روﻳﺎم ﺳﻔﻴﺪی روزای ﺳﻴﺎه ذاﺗﺖ ﻧﻌﺮه ﺳﻴﺎﻫﻰ ﻳﻪ ﻗﻄﺮه ام ﺧﺪاﻳﻰ از ﭘﺮﺳﺘﺶ ﭼﺸﺎت رﺳﻮا ﺷﺪم ﻛﺠﺎﻳﻰ ﺑﺨﺖ ﺧﺴﺘﻪ ی ﻣﻪ آخ ﺗﻮ ﻛﻰ ﻟﺎﻟﺎﻳﻰ ﺗﺮک ﻣﻌﺒﻮد ﭼﺸﺎت ﺣﺎﻟﺖ ﺑﻰ ﻗﺮاری روح از ﺗﻨﻢ ﻣﻴﺮه ﺧﻄ ﺑﻪ ﺷﺐ ﺟﺪاﻳﻰ اﻧﮕﺎری ﻳﻪ ﺟﻮراﻳﻰ وﺻﻠﻰ ﺑﻪ اون ﺑﺎﻟﺎﻳﻰ ﺧﻄ ﺑﻪ ﺧﻄ ﻣﻴﺰﻧﻢ اﺷﺎﻣﻰ ﭼﺸﻢ ﻣﻦ دراری ای ﻧﻮر ﭼﺸﻤﺎﻣﻰ ﻧﺎزﭘﺮورده ای ﻧﻤﻰ داﻧﻰ ﭼﻪ ﻣﻰ ﮔﻢ از درون ﺗﺮﻛﻴﺪم از ﺑﻴﺮون ﺷﻴﻜﻢ