آهنگ من به یاد عطر بارون زده گلای پونه سیاوش قمیشی + متن

ﺻﺪای ﺧﺶ ﺧﺶ ﺑﺮﮔﻬﺎی ﺧﺰوﻧﻲ ﺗﻮی ﮔﻮﺷﻢ ﻧﺎﻟﻪ ﻣﻲﻛﺮد ‫آﺳـﻤـﻮن ﺑـﻐـﻀﺸﻮ ﺗﻮ ﭘـﺮدهی اﺑﺮای ﺳﻴـﺎﻫﺶ ﭘﺎره ﻣﻲﻛﺮد ‫رﻋـﺪ و ﺑـﺮق ﻧـﮕﺎه ﺷـﻬﺮو ﺑﺎﺻـﺪاش ﺧـﻮاب زده ﻣﻲﻛﺮد ‫زﻣﻴﻦ از اﻳـﻦ ﻫﻤﻪ ﺳﻨﮕﻴﻨﻲ ﺑﺎر ﺑﻪ روی ﺷﻮﻧﺶ ﮔﻠﻪ ﻣﻲﻛﺮد ‫ﻫﻤﭽﻨﺎن ﭘﺎی ﭘﻴﺎده ﻓﺎرغ از ﺻﺪای ﺧـﺸﻢ آﺳﻤﻮﻧﻲ ‫ﺑﻲ ﺧﻴﺎل از ﻧﺎﻟﻪﻫﺎ و ﮔﻠﻪﻫﺎی ﺑﺮﮔﻬﺎی زرد ﺧﺰوﻧﻲ ‫ﺟﺎدهﻫﺎی ﺑﻲ ﻛﺴﻲ رو ﮔﻢ ﻣﻴﻜﺮدم آروم آروم ‫ﺗﻦ ﻏﺮﺑـﺖ رو ﻣﻴـﺸﺴﺘﻢ زﻳﺮﻗﻄﺮهﻫﺎی ﺑﺎرون ‫ﻣﻦ ﺑﻪ ﻳﺎد ﻋﻄﺮ ﺑﺎرون زدهی ﮔﻠﻬﺎی ﭘﻮﻧﻪ ‫ﻣﻲﻛـﺸـﻴـﺪم ﭘـﺎی ﺧـﺴـﺘـﻤﻮ ﺗﻮﺟـﺎده ‫ﺑﻪ ﻫﻮای ﺑﻮی ﺧﻮﻧﻪ ‫وﻗﺘﻲ ﻛﻪ ﺻﺪای ﺧﻮﻧﻪ، ﻣﻨﻮ ﺗﺎ آﺧﺮﺟﺎده ﻣﻴﻜﺸﻮﻧﻪ ‫اﻳـﻦ ﺳـﺮاﺑـﻪ ﺗـﻮی ﺟـﺎده، ﻛﻪﭼﺸﺎﻣﻮ ﻣﻲﭘﻮﺷﻮﻧﻪ ‫ﺻﺪای ﺧﺶ ﺧﺶ ﺑﺮﮔﻬﺎی ﺧﺰوﻧﻲ ﺗﻮی ﮔﻮﺷﻢ ﻧﺎﻟﻪ ﻣﻲﻛﺮد ‫آﺳـﻤـﻮن ﺑـﻐـﻀﺸﻮ ﺗﻮ ﭘـﺮدهی اﺑﺮای ﺳﻴـﺎﻫﺶ ﭘﺎره ﻣﻲﻛﺮد ‫رﻋـﺪ و ﺑـﺮق ﻧـﮕﺎه ﺷـﻬﺮو ﺑﺎﺻـﺪاش ﺧـﻮاب زده ﻣﻲﻛﺮد ‫زﻣﻴﻦ از اﻳـﻦ ﻫﻤﻪ ﺳﻨﮕﻴﻨﻲ ﺑﺎر ﺑﻪ روی ﺷﻮﻧﺶ ﮔﻠﻪ ﻣﻲﻛﺮد ‫ﻫﻤﭽﻨﺎن ﭘﺎی ﭘﻴﺎده ﻓﺎرغ از ﺻﺪای ﺧـﺸﻢ آﺳﻤﻮﻧﻲ ‫ﺑﻲ ﺧﻴﺎل از ﻧﺎﻟﻪﻫﺎ و ﮔﻠﻪﻫﺎی ﺑﺮﮔﻬﺎی زرد ﺧﺰوﻧﻲ ‫ﺟﺎدهﻫﺎی ﺑﻲ ﻛﺴﻲ رو ﮔﻢ ﻣﻴﻜﺮدم آروم آروم ‫ﺗﻦ ﻏﺮﺑـﺖ رو ﻣﻴـﺸﺴﺘﻢ زﻳﺮﻗﻄﺮهﻫﺎی ﺑﺎرون ‫ﻣﻦ ﺑﻪ ﻳﺎد ﻋﻄﺮ ﺑﺎرون زدهی ﮔﻠﻬﺎی ﭘﻮﻧﻪ ‫ﻣﻲﻛـﺸـﻴـﺪم ﭘـﺎی ﺧـﺴـﺘـﻤﻮ ﺗﻮﺟـﺎده ‫ﺑﻪ ﻫﻮای ﺑﻮی ﺧﻮﻧﻪ ‫وﻗﺘﻲ ﻛﻪ ﺻﺪای ﺧﻮﻧﻪ، ﻣﻨﻮ ﺗﺎ آﺧﺮﺟﺎده ﻣﻴﻜﺸﻮﻧﻪ ‫اﻳـﻦ ﺳـﺮاﺑـﻪ ﺗـﻮی ﺟـﺎده، ﻛﻪﭼﺸﺎﻣﻮ ﻣﻲﭘﻮﺷﻮﻧﻪ